رجوع شود به فصل نهم از جلد يازدهم تاريخ تمدن ويل دورانت . قرآن - زبان موعظه در قرآن از جمله لطايف قرآن مواعظ آن است ، چه آنجا كه از زبان كسى نقل مىكند و چه آنجا كه ابتدائاً بيان مىكند . خيلى گرم و دلنشين و از عمق جان برخاسته است . مثلًا در سورهء مباركهء مؤمن از زبان مؤمن آل فرعون ( كه سوره به نام همو ناميده شده است ) مىگويد : . * ( و قال الذى امن يا قوم اتبعون اهدكم سبيل الرشاد . يا قوم انما هذه الحيوة الدنيا متاع و ان الاخرة هىدار القرار . من عمل سيئة فلا يجزى الَّا مثلها و من عمل صالحاً من ذكر او انثى و هو مؤمن فاولئك يدخلون الجنة يرزقون فيها به غير حساب . و يا قوم ما لى ادعوكم الى النجوة و تدعوننى الى النار . تدعوننى لاكفر با لله و اشرك به ما ليس لى به علم و انا ادعوكم الى العزيز الغفار . لاجرم انما تدعوننى اليه ليس له دعوة فى الدنيا و لا فى الاخرة و ان مردنا الى الله و ان المسرفين هم اصحاب النار . فستذكرون ما اقول لكم و افوض امرى الى الله ان الله بصير بالعباد . فوقيه الله سيئات ما مكروا و حاق بال فرعون سوء العذاب . النار يعرضون عليها غدواً و عشياً و يوم تقوم الساعة ادخلوا ال فرعون اشد العذاب . ) * . قرآن و عقل : كافر مرتجع در مجلهء نگين ، شمارهء 39 ، صفحهء 7 از رودنسون نقل مىكند : . در قرآن لغت عقل پنجاه بار به كار رفته و سيزده بار در پايان